من هنوز هستم

پیامک های شب قدر

شب نوزدهم ماه مبارک پارسال

کابینه دهم

آقای دکتر احمدی نژاد بالاخره هر جوری بود، کابینه دهم را در وقت های تلف شده به مجلس معرفی کرد! امروز (که تاریخش رو پایین همین پست می بینید!) هم نامه معرفی کابینه توسط هیأت رییسه مجلس اعلام وصول شد. مجلس هم یکشنبه هفته آینده بررسی صلاحیت وزرا رو شروع می کنه.

به همین دلیل تصمیم دارم پیش بینی شخصی خودم رو از شانس رأی آوری وزرای پیشنهادی بنویسم. اول از همه باید بگم که من انتظار داشتم دکتر کابینه قوی تری رو به مجلس معرفی کنه. البته منکر توانمندی های این افراد نیستم، اما دوست داشتم که دکتر کسانی را معرفی کند که لازم نشود برای توجیه معرفی آنها دلایل آنچنانی بیاورد! در ضمن مثل خیلی از دوستداران و حامیان دولت، دلم می خواست که دکتر، وزرای خوب دولت نهم را که کارنامه مثبتی داشته اند (مثل باقری لنکرانی، فتاح و...) رو باز هم معرفی کنه.

اما وزرا؛ که من اونها رو به سه دسته تقسیم می کنم:

1- آنهایی که به احتمال بسیار زیاد از مجلس رأی اعتماد می گیرند

* حیدر مصلحی (وزارت اطلاعات): به نظر من هم مجلس نظر مثبتی روی او دارد و هم گزینه مناسبی برای این وزارتخانه می باشد.

* رضا تقی پور (وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات): چون هم از جنس وزارتخانه است؛ چیزی که مجلسیان تأکید زیادی روی آن دارند. و هم در پست های قبلیش موفق بوده است.

* سید شمس الدین حسینی (وزارت امور اقتصادی و دارایی): که همین یک سال پیش از مجلس رأی اعتماد گرفته و کارش رو هم خوب انجام داده. برنامه اش رو هم از الآن اعلام کرده.

* منوچهر متکی (وزارت امور خارجه): که از موفق ترین دولت مردان نهم بوده است و به نظر من رأی بسیار بالایی از مجلس خواهد گرفت.

* مهدی غضنفری (وزارت بازرگانی): ایشون هم در دولت نهم معاون وزیر بازرگانی بوده و احتمالاً مجلس مشکلی با او نخواهد داشت.

* مرضیه وحید دستجردی (وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی): این خانم به نظر من تنها وزیر زنی خواهد بود که بدون دردسر از مجلس رأی اعتماد می گیره. هر چند برخی مخالفت ها با اصل بحث (وزیرشدن زنان) وجود داره.

* محمد عباسی (وزارت تعاون): هم خودش توی دوره قبلی خوب کار کرده و هم وزارتخانه مربوطه خیلی حساسیت چندانی نداره!

* صادق خلیلیان (وزارت جهاد کشاورزی): همه منتظر هستند که ایشون با داشتن دکترای اقتصاد کشاورزی به کمک صنعت مهم کشاورزی و کشاورزان زحمتکش بیاد. ایشون هم مشکل کمی با مجلس خواهد داشت.

* سید مرتضی بختیاری (وزارت دادگستری): آقای بختیاری اونقدر گزینه مناسبی هستند که سر ایشون بین رییس جمهور و رییس قوه قضاییه دعوا بشه. در استانداری اصفهان هم آدم موفقی بودند، هر چند در ابتدا اصطکاکاتی هم با بدنه استانداری داشتند.

* احمد وحیدی (وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح): خبر دارم که ایشون از دور دوم وزارت آقای شمخانی تقریباً همه کاره وزارت دفاع بوده اند. ایشون هم رأی بسیار خوبی خواهد آورد.

* علی نیکزاد (وزارت مسکن و شهرسازی): هم معاون عمرانی وزیر کشور بوده و هم استاندار اردبیل. در استانداری هم خیلی موفق بوده. تخصص لازم رو هم داره.

2- آنهایی که شانسشان برای وزارت 50، 50 است

* حمید بهبهانی (وزارت راه و ترابری): هر چند تخصص بسیار بالایی در این وزارتخانه دارد، اما در دوران وزارت اخیرش چندان موفق نبوده. علی الخصوص با این چند سانحه هوایی اخیر که خیلی تأثیر بدی روی رأی ایشون خواهد داشت.

* فاطمه آجرلو (وزارت رفاه و تأمین اجتماعی): سابقه اجرایی چندانی به جز نمایندگی مجلس ندارد. ولی از یک طرف چون وزارتخانه مربوطه چندان محلی از اعراب ندارد (!!!) و احتمالاً تا چند وقت دیگر در وزارتخانه دیگری ادغام می شود و از طرف دیگر مجلسی ها معمولاً با همکاران خود رفق و مدارای خوبی دارند، شاید ایشون موفق بشند که رأی لازم برای وزارت رو کسب کنند.

* علی اکبر محرابیان (وزارت صنایع و معادن): ایشون هم موفقیت نسبی در مدت کار توی دولت نهم داشتند. ولی قضایایی مثل ورشکستگی ایران خودرو و نیز ماجرای حکم قضایی در مورد ثبت اختراع خیلی به ضرر این گزینه خواهد بود.

* کامران دانشجو (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری): هر چند وی تخصص لازم را دارد، ولی به خاطر کار سیاسی ایشان در چند سال اخیر این احتمال وجود دارد که رأی او ریزش کند. (احتمال رأی آوری ایشون بیشتر از 50 درصده)

* عبدالرضا شیخ الاسلامی (وزارت کار و امور اجتماعی): تنها نکته مثبت ایشون برای وزارت کار، پایین آوردن میزان بیکاری در استان هرمزگان در دوره استانداری این استان بوده.

* محمد علی آبادی (وزارت نیرو): هر چند در زمینه کارهای عمرانی موفقیت چشمگیری داشته، ولی ضعیف ترین کارنامه ورزشی ایران پس از انقلاب در دوره مدیریت ایشون بر ورزش مملکت اتفاق افتاده. (ایشون هم وضعی شبیه آقای دانشجو دارند.)

3- آنهایی که عمراً رأی نمی آورند

* سوسن کشاورز (وزارت آموزش و پرورش): به غیر از ریاست سازمان آموزش و پرورش استثنایی هیچ سابقه مدیریتی ندارد. در صورتی که کار مدیریت بر وزارت آموزش و پرورش نیاز به گذر از هفت خوان مدیریت در سطوح مختلف اجرایی دارد.

* سید محمد حسینی (وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی): تنها سابقه فرهنگی اش کار در صدا و سیمای لاریجانی و نیز انتشارات سروش است. اگر برای وزارت علوم معرفی می شد، حتماً رأی می آورد؛ ولی کارش درباره وزارت فرهنگ به این سادگی ها نخواهد بود.

* مصطفی محمد نجار (وزارت کشور): وزارتخانه بسیار سیاسی کشور، یک وزیر بسیار سیاسی می خواهد. آقای نجار همه عمر مدیریتی اش در وزارت دفاع و سازمان صنایع دفاع گذشته است. فکر نمی کنم قبای وزارت کشور اندازه ایشان شود!

* سید مسعود میرکاظمی (وزارت نفت): هر چند دکترای مهندسی صنایع دارد، ولی مجلسیانی که بیش از هر چیز برایشان مهم است که وزیر نفت از جنس وزارتخانه باشد، بعید است به او رأی اعتماد بدهند. باید به دکتر که در دولت نهم نیز 4 بار برای وزارت نفت به مشکل خورد بگویم که: «دکتر جان، آزموده را آزمودن خطاست.»

پی نگاشت 1: اینهایی که نوشتم کاملاً پیش بینی شخصی است. نقل آن بدون ذکر منبع مثل خوردن آب به هنگام روزه داری حرام است!

پی نگاشت 2: در این ماه مبارک منو از دعای خودتون محروم نکنید.

هاتف اصفهانی

اون موقع که توی دانشگاه بودم یه دور دیوان هاتف اصفهانی رو از اول تا آخر خوندم و خیلی کیف کردم. ولی چند وقت بود که شعری ازش نخونده بودم. الآن میخوام چند تا از شعرهای خوبش رو براتون بذارم: